Slowplay

Slowplayen (ook wel trapping en sandbagging genoemd) is een misleiding in poker die het tegenovergestelde is van bluffen. In plaats van met een zwakke hand erg hoog inzetten wordt bij het slowplayen met een sterke hand laag ingezetten. Consequent callen vanuit positie is een voorbeeld van een slowplay. Het doel van dit passieve spel is spelers in de hand over te halen mee te blijven spelen en een raise te ontlokken, terwijl deze bij een inzet allang gefold zullen hebben. Bij het slowplayen zijn er twee risico’s: de tegenspelers kunnen een sterkere hand maken doordat er geen inzet heeft plaatsgevonden en de pot blijft klein, terwijl deze groot had kunnen zijn. Er zijn een aantal voorwaarden die je moet kennen voordat je gaat slowplayen:
- een speler moet een zeer sterke hand hebben.
- de gratis kaart of goedkope kaart die de tegenspeler kan krijgen moet het mogelijk maken om de tweede beste hand te kunnen maken.
- de gratis kaart of goedkope kaarten moet de tegenspelers weinig kans geven om een betere hand te maken of kansen te geven om in een volgende ronde een betere hand te maken.
- een spelers moet er van overtuigd zijn dat de tegenspelers zullen folden bij een inzet, maar dat een grote pot mogelijk is door te slowplayen.
- De pot mag nog niet erg groot zijn.